Hieronder vind je drie korte clips uit je aflevering, elk met een kant-en-klare social post. Zo deel je jouw verhaal in een paar klikken met je eigen netwerk.
Publiceer ze precies zoals ze zijn, of pas de tekst aan zodat het klinkt als jij. Echte verhalen. Echte lef. Echte ondernemers.
Op 1 januari leverde ik mijn leaseauto, telefoon en laptop in.
Ik had een paar duizend euro op mijn rekening. Verder niks.
Geen auto. Geen laptop.
Geen inkomsten. Geen zekerheid.
En eerlijk? Ik vond het doodeng.
Maar na twee dagen voelde ik iets wat ik daarvoor nooit had gevoeld: bevrijding.
Ik hoefde niet langer vast te houden aan wat veilig was. Ik kon in één keer alles doen. En dat gaf me een energie die ik zelden in mijn leven heb gevoeld.
Soms zit je grootste vrijheid precies aan de andere kant van je grootste angst. Wat houd jij vast omdat het veilig voelt?
Mensen willen wel veranderen. Maar niet veranderd worden.
Mijn werk is mensen motiveren om te veranderen. Niet overtuigen. En dat verschil is groot.
Veel werkgevers overtuigen, met de beste bedoelingen: we moeten naar links, meer omzet, meer klanten.
Een deel van de mensen slaat daarop aan en committeert zich.
Maar een ander deel denkt: weer een nieuw bestuur, weer een nieuwe directie. De wind waait wel weer over. Ik hou lekker mijn eigen tuintje onder controle.
En dat kun je ze niet kwalijk nemen.
De echte vraag is niet hoe je mensen overtuigt. Het is: wat heeft déze persoon nodig om zelf in beweging te komen?
Bij een coach die per uur rekent, mag je best wat wantrouwig zijn.
Want hij heeft er commercieel baat bij dat het uitloopt. Bij zo veel mogelijk uren.
Ik geloof niet dat dat het criterium is voor een goede coach.
Daarom werk ik fixed price en no cure, no pay.
Een vaste prijs. En zegt de cliënt niet "ik ben van al mijn vraagstukken af", dan stuur ik geen factuur.
Soms ben ik in drie uur klaar. Dat is dan mijn winst, en die van jou.
Je betaalt me niet voor mijn tijd. Je betaalt me om je probleem op te lossen. Hoeveel is dat je waard?
